Dincoace de oameni
Februarie 12th, 2008 de Dulu la ora 8:53 pm
Nu vrei tu mai pomule, sa ma strangi la tulpina ta cu crengile,
Asa cum te-as strange eu pe tine la piept cu bratele?
Nu vrei tu ma piatro sa-mi povestesti ceva prin fisuri,
Asa cum ti-as povesti eu tie din deschizatura asta de pe fata, numita gura?
——————————————————————————————
Nu vreti voi, sa stam toti trei pe iarba asta?
Dar iarbo tu ai vrea sa ne primesti pe noi astia trei prieteni?
-sper ca va pot numi prieteni, pomule, piatro, nu?- …
Sa stam si noi, asa… de vorba, calare pe tine fara sa te strivim prea tare!
——————————————————————————————-
Si din tine pomule, cand stam, nu cad frunze si altele,
Asa cum cad din mine cuvinte si lacrimi?
Din domnia ta piatro, nu se imprastie spori de praf prin vant
Cum se imprastie din mine iubiri si fapte spre lume?
——————————————————————————————–
Tu cate o data pomule nu vrei sa fugi in mare goana din padure,
Cum vreau eu uneori sa alerg spre padure?
Ori dumneata piatro nu vrei sa te arunci dintre bolovani,
Cum vreau eu nu de putine ori sa stau printre bolovani?
———————————————————————————————
Ciudatilor…, ma iertati, de ce nu raspundeti?
Iarasi frumos!
Si tacut.
naaaais de tot ultima strofa!